ਸਮੁੰਦਰ ਵਾਲੇ ਗਰਾਉਂਡ ਤੋ……………… ਜਗਤਾਰ ਸਿੰਘ ‘ਢੁੱਡੀਕੇ’
ਆਪਣੀ ਪਹਿਚਾਣ
ਦਿਨ ਸ਼ਨਿਚਰਵਾਰ ਆਥਣ ਦਾ ਵੇਲਾ ਸੀ, ਸੂਰਜ ਪੁਰਾਣੇ ਏਅਰ ਪੋਰਟ ਤੇ ਲੱਗੇ ਮਿੱਟੀ ਦੇ ਢੇਰਾਂ ਵਿੱਚ ਛੁਪਦਾ ਰਿਹਾ ਸੀ। ਸਮੁੰਦਰ ਵਾਲੇ ਗਰਾਉਂਡ ਵਿੱਚ ਜੇਲੈ ਹੁਣਾ ਦੀ ਬਹਿਸ ਛਿੜੀ ਹੋਈ ਸੀ।ਬੰਤ ਮੱਦੋ ਖੰਘਦੇ ਹੋਏ ਨੇ ਪੁਛਿਆ," ਬਈ ਯਾਰ ਸੁਣਿਆ ਕਿ ਗੋਰਮਿੰਟ ਨੇ ਇੱਕ ਸਿੰਘ ਨੂੰ ਤਬਾਕੂ ਪੀਦੇ ਨੂੰ ਦੇਖਿਆ"।"ਗੱਲ ਮੈਂ ਵੀ ਸੁਣੀ ਹੈ"। ਬੁਟਰ ਵਾਲੇ ਜੀਤ ਨੇ ਹਾਂ ਵਿੱਚ ਹਾਂ ਮਿਲਾਉਦੇ ਕਿਹਾ। ਜੈਲਾ ਅਮਲੀ ਗਲਾ ਸਾਫ ਕਰਦਾ ਹੋਇਆ ਬੋਲਿਆਂ," ਹੋ ਸਕਦਾ ਸਾਡੀ ਮਡੀਰ ਸੌ ਖੇਹ ਸਵਾਹ ਖਾਂਦੀ ਫਿਰਦੀ ਹੈ, ਤਾਂ ਹੀ ਕਿਸੇ ਨੇ ਦੇਖਿਆ ਹੋਉਗਾ"।
ਕਿਲੀ ਵਾਲਾ ਫੋਜੀ ਦਾਹੜੀ ਤੇ ਹੱਥ ਫੇਰਦਾ ਹੋਇਆ ਬੋਲਿਆ," ਕੱਲ ਮੈਂ ਗਿਆ ਸੀ ਗੁਰੂਦੁਆਰੇ, ਉਥੇ ਕੱਦੋ ਵਾਲਾ ਕਰਨੈਲ ਗੱਲਾਂ ਕਰਦਾ ਸੀ ਕਿ ਫੋਟੋ ਵੀ ਲੱਗੀ ਹੈ ਕਿਸੇ ਕਿਤਾਬ ਜਾਂ ਅਖਬਾਰ ਵਿੱਚ ਪੱਗ ਬੰਨੀ ਹੋਈ ਹੈ ਮੂੰਹ ਵਿੱਚ ਸਿਗਰਟ ਹੈ ਅਤੇ ਕੋਲ ਇਕ ਕੁੜੀ ਵੀ ਖੜੀ ਹੈ"।
ਬੰਤ ਮੱਦੋ ਕੁਛ ਗਰਮੀ ਨਾਲ ਬੋਲਿਆ," ਪਹਿਚਾਨ ਲਵੋ ਨਪ ਲਵੋ ਘੁੱਗੀ ਵਂਾਗੂ , ਸਾਡੇ ਸਰਦਾਰਾਂ ਦੀ ਬੇਇਜਤੀ ਕਰਵਾਉਦਾ ਫਿਰਦਾ ਸਾਲਾ"।
"ਆਏ ਕਿਵੇਂ ਨੱਪ ਲਵੋਗੇ ਅਗਲੇ ਦੇ ਵੰਗਾਂ ਪਾਈਆ"। ਜੈਲਾ ਅਮਲੀ ਤਲਖੀ ਜਿਹੀ ਨਾਲ ਬੋਲਿਆ।" ਸਾਲਿਆ ਤੈਨੂੰ ਬੜੀ ਗਰਮੀ ਲੱਗੀ ਆਪ ਜਿਉਂ ਖੇਹ ਸੁਆਹ ਖਾਨਾ"। ਬੰਤ ਮੱਦੋ ਨੇ ਅੱਗੋ ਮੋੜਾ ਦਿੱਤਾ। ਜੈਲਾ ਝੇਪ ਜਿਹਾ ਗਿਆ ਜਿਵੇਂ ਕੋਈ ਚੋਰੀ ਫੜੀ ਗਈ ਹੋਵੇ।
"ਕਿਉਂ ਸਿੰਝ ਫਸਾਈ ਬੈਠੇ ਹੋ, ਕੀ ਰੌਲਾ ਪਾਇਆ, ਸਾਰੇ ਗਰਾਉਂਡ ਦੇ ਚੀਨੇ ਅੱਡੀਆ ਚੱਕ ਚੱਕ ਸਾਰੇ ਏਧਰ ਦੇਖੀ ਜਾਂਦੇ ਹਨ" ਬਿੱਕਰ ਮਾਸਟਰ ਨੇ ਸਾਰਿਆ ਨੂੰ ਝਿੜਕ ਜਿਹੀ ਮਾਰ ਕੇ ਕਿਹਾ।ਸਾਰੇ ਇੱਕ ਦਮ ਚੁਪ ਹੋ ਗਏ ਜਿਵੇਂ ਸਕੂਲ ਮਾਸਟਰ ਦੀ ਝਿੜਕ ਨਾਲ ਬੱਚੇ ਡਰ ਕੇ ਚੁਪ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
"ਬੋਲੋ ਕੀ ਹੋਇਆ ਹੁਣ ਬਿੱਲੀ ਸੁੰਘ ਗਈ" ਬਿੱਕਰ ਨੇ ਫਿਰ ਪੁਛਿਆ ਤੇ ਬੰਤ ਮੱਦੋ ਥੋੜਾ ਜਿਹਾ ਹੌਸਲਾ ਕਰਕੇ ਬੋਲਿਆਂ," ਮਾਸਟਰ ਜੀ ਗੱਲ ਇਦਾਂ ਹੈ ਕਿ ਮੈਨੂੰ ਪਤਾ ਲੱਗਾ ਸੀ ਇਥੋ ਗੋਰਮਿੰਟ ਨੇ ਇੱਕ ਸਰਦਾਰ ਦੀ ਸਿਗਰਟ ਪੀਂਦੇ ਇੱਕ ਅਖਬਾਰ ਵਿੱਚ ਫੋਟੋ ਲਾਤੀ ਬੱਸ ਗੱਲ ਪਿੱਛੇ ਝਾਟਮ ਝਾਟਾ ਹੋਈ ਜਾਂਦੇ ਹਨ"।
ਬਿਕਰ ਮਾਸਟਰ ਸਾਰੀ ਗੱਲਬਾਤ ਸਮਝ ਕੇ ਬੋਲਿਆਂ," ਉਏ ਕਮਲੀਓ ਅਸਲ ਤੁਹਾਨੂੰ ਪਤਾ ਹੀ ਨਹੀਂ ਸੁਣੋ ਮੈਂ ਦੱਸਦਾ, ਇਥੋ ਦੀ ਗੋਰਮਿੰਟ ਘੱਟ ਗਿਣਤੀ ਲੋਕਾਂ ਲਈ ਸਾਰੀਆ ਭਸ਼ਾਵਾਂ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਕਿਤਾਬ ਕੱਢਦੀ ਹੈ"।
"ਘੱਟ ਗਿਣਤੀ ਮਤਲੱਬ ਜਿਹਨਾ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਗਿਣਤੀ ਘੱਟ ਆਉਦੀ ਹੈ ਉਹਨਾ ਲਈ ਗਿਣਤੀ ਸਿਖਣ ਲਈ" ਜੈਲਾ ਅਮਲੀ ਵਿੱਚੋ ਹੀ ਬੋਲ ਪਿਆ।
" ਚੁੱਪ ਕਰ ਉਏ, ਮਾਸਟਰ ਜੀ ਤੁਸੀਂ ਦੱਸੋ" ਕਿਲੀ ਵਾਲਾ ਫੋਜੀ ਜੈਲੇ ਨੂੰ ਘੂਰਦਾ ਹੋਇਆ ਬੋਲਿਆ।
ਮਾਸਟਰ ਨੇ ਅਗਾਹ ਗੱਲ ਤੋਰਦਿਆ ਕਿਹਾ," ਘੱਟ ਗਿਣਤੀ ਮੱਤਲਬ ਜਿਹੜੇ ਲੋਕ ਇਥੇ ਬਾਹਰੋ ਆ ਕੇ ਵਸੇ ਹੋਏ ਹਨ ਉਹਨਾ ਵਾਸਤੇ"।
"ਅਸੀਂ ਅਨਪੜ ਸਾਨੂੰ ਕੀ ਪਤਾ ਮੈਂ ਸੋਚਿਆ ਜਿਹਨਾ ਨੂੰ ਗਿਣਤੀ ਘੱਟ ਆਉਦੀ ਹੋਵੇ ਉਹਨਾ ਨੂੰ ਘੱਟ ਗਿਣਤੀ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ" ਜੈਲਾ ਝਿਪਦਾ ਜਿਹਾ ਬੋਲਿਆ।
"ਚੁੱਪ ਕਰ ਹੁਣ, ਸੁਣ ਉਸ ਕਿਤਾਬ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਸਰਦਾਰ ਨੂੰ ਸਿਗਰਟ ਨਾ ਪੀਣ ਵਾਲੀ ਜਗਾਹ ਤੇ ਸਿਗਰਟ ਪੀਂਦੇ ਦਿਖਾਇਆ ਗਿਆ ਹੈ ਇੱਕ ਕੋਲ ਖੜੀ ਕੁੜੀ ਉਸ ਨੂੰ ਰੋਕ ਰਹੀ ਹੈ ਕਿ ਇਥੇ ਸਿਗਰਟ ਪੀਣਾ ਮਨਾਂ ਹੈ। ਦੂਸਰਾ ਕੋਈ ਫੋਟੌ ਨਹੀਂ ਲੱਗੀ ਇੱਕ ਕਾਰਟੂਨ ਬਣਾਇਆ ਹੈ" ਬਿੱਕਰ ਮਾਸਟਰ ਨੇ ਤਫਸੀਲ ਨਾਲ ਸਮਝਾਉਦੇ ਹੋਏ ਕਿਹਾ।
"ਅੱਛਾ ਆਹ ਗੱਲ ਸੀ" ਕਿਲੀ ਵਾਲੇ ਫੌਜੀ ਠੰਡਾ ਸਾਹ ਲੈਦੇ ਹੋਏ ਕਿਹਾ। " ਪਰ ਮਾਸਟਰ ਜੀ ਇੱਕ ਸੋਚਣ ਵਾਲੀ ਗੱਲ ਹੈ ਇੰਨਾ ਭੜੂਆਂ ਨੂੰ ਇਹ ਨਹੀਂ ਪਤਾ ਸਿੱਖ ਤਬਾਕੂ ਨਹੀਂ ਵਰਤਦੇ" ਹਿੰਮਤਪੁਰੇ ਵਾਲਾ ਜੀਤ ਜੋ ਹੁਣ ਤੱਕ ਦੁੱਪ ਬੈਠਾ ਸੀ ਬੜੀ ਚਿੰਤਾ ਜਿਹੀ ਪ੍ਰਗਟ ਕਰਦਾ ਹੋਇਆ ਬੋਲਿਆ।
" ਜੀਤ ਸਿਆ ਗੱਲ ਇਦਾਂ ਇਹ ਤੈਨੂੰ ਮੈਨੂੰ ਤਾਂ ਪਤਾ ਸਿੱਖ ਤਬਾਕੂ ਨਹੀਂ ਵਰਤਦੇ,ਪਰ ਇਹਨਾ ਚੀਨਿਆ ਨੂੰ ਕੀ ਪਤਾ" ਬਿੱਕਰ ਨੇ ਗੱਲ ਨੂੰ ਲਮਕਾ ਕੇ ਕਿਹਾ।
ਬੰਤ ਮੱਦੋ ਸੋਚਣ ਵਾਲੇ ਲਹਿਜੇ ਨਾਲ ਬੋਲਿਆ," ਫਿਰ ਇਹਨਾ ਨੂੰ ਕਿਵੇਂ ਪਤਾ ਲੱਗੂ ਕਿ ਸਿੱਖ ਤਬਾਕੂ ਦੀ ਵਰਤੋ ਨਹੀਂ ਕਰਦੈ"।
"ਵੇਸੈ ਤਾਂ ਤੁਸੀਂ ਸਾਰੇ ਅਮਲੀ ਕਹਿੰਦੇ ਰਹਿੰਦੇ ਹੋ ਇੱਕ ਗੱਲ ਕਹਾ" ਅਮਲੀ ਉਤਸੁਕਤਾ ਨਾਲ ਬੋਲਿਆ।ਸਾਰੇ ਹੀ ਅਮਲੀ ਵੱਲ ਹੈਰਾਨੀ ਨਾਲ ਦੇਖਣ ਲੱਗੇ।
" ਹਾਂ ਦੱਸ ਕੀ ਸੱਪ ਕੱਢਣ ਲੱਗਾ" ਜੀਤ ਨੇ ਜੈਲੇ ਦੇ ਕੁਹਣੀ ਮਾਰਦਿਆ ਕਿਹਾ।
ਜੈਲਾ ਸਵਾਲੀਆ ਲਹਿਜੇ ਨਾਲ ਮਾਸਟਰ ਵੱਲ ਦੇਖਦਾ ਹੋਇਆ ਬੋਲਿਆ," ਭਲਾ ਸਿੱਖਾਂ ਨੂੰ ਹਾਂਗਕਾਂਗ ਆਇਆ ਕਿੰਨੇ ਕੁ ਸਾਲ ਹੋ ਗਏ"?
" ਕੋਈ ਸੌ ਸਾਲ ਤੋ ਉਪਰ ਗਏ ਨੇ, ਕਿਉਂ" ? ਮਾਸਟਰ ਨੇ ਸਵਾਲ ਪੁਛਦੇ ਹੋਏ ਨੇ ਦੱਸਿਆ।
ਸਿੱਖੀ,ਸਿੱਖੀ ਹੋਕਾ ਦੇ ਰਹੇ ਉਥੇ ਜਿਥੇ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਪਤਾ, ਸਿੱਖ ਹੈ ਕੀ, ਦੱਸੋ ਉਹਨਾ ਨੂੰ ਜਿਹਨਾ ਨੂੰ ਤੁਹਾਡੇ ਵਾਰੇ ਨਹੀਂ ਪਤਾ, ਤੁਹਾਡੇ ਨਾਲੋ ਜੈਲਾ ਅਮਲੀ ਚੰਗਾ ਤਿੰਨ ਸਾਲ ਵਿੱਚ ਆਪਣੀ ਪਹਿਚਾਣ ਸਾਰੇ ਹਾਗਕਾਂਗ ਵਿੱਚ ਬਣਾ ਗਿਆ ਤੁਹਾਡੇ ਸਿੱਖਾਂ ਕੋਲੋ ਸੌ ਸਾਲ ਚ ਆਪਣੀ ਪਹਿਚਾਣ ਨਹੀਂ ਬਣੀ" ਹਾਸੇ ਹਾਸੇ ਵਿੱਚ ਅਮਲੀ ਡੂੰਘੀ ਚੋਟ ਮਾਰ ਗਿਆ।
" ਗੱਲ ਤਾਂ ਜਰਨੈਲ ਸਿਆ ਪਤੇ ਦੀ ਕਹਿ ਗਿਆ" ਬਿੱਕਰ ਮਾਸਟਰ ਦੇ ਮਨ ਜੇਲੈ ਲਈ ਸਤਿਕਾਰ ਜਿਹਾ ਆ ਗਿਆ।"ਦੇਖੋ ਸੋਚਣ ਵਾਲੀ ਗੱਲ ਇਹ ਹੈ ਕਿ ਸਿੱਖ ਗੋਰੰਿਮੰਟ ਦੇ ਮਹਿਕਮਿਆ ਚ ਵੱਡੇ ਵੱਡੇ ਅਹੁਦਿਆ ਤੇ ਕੰਮ ਕਰਦੇ ਰਹੇ, ਚੰਗੇ ਬਿਜਨਸਮੈਨ ਵੀ ਰਹੇ, ਪਰ ਇਥੋ ਦੇ ਲੋਕਾਂ ਚ ਆਪਣੀ ਪਹਿਚਾਣ ਨਹੀਂ ਬਣਾ ਸਕੇ" ਬਿੱਕਰ ਮਾਸਟਰ ਗੰਭੀਰ ਹੁੰਦਾ ਹੋਇਆ ਬੋਲਿਆ। ਸਾਰੇ ਜਣੇ ਇੱਕ ਦਮ ਚੁਪ ਗਏ।
"ਮਾਸਟਰ ਜੀ ਇਹ ਧਰਮ ਵਾਰੇ ਜਾਣਕਾਰੀ ਦੇਣਾ ਗੁਰੂਦੁਆਰੇ ਦਾ ਕੰਮ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ"ਬੰਤ ਮੱਦੋ ਨੇ ਚੁੱਪੀ ਤੋੜਦਿਆ ਕਿਹਾ।
"ਹਾਂ ਬਈ ਇਹ ਤਾਂ ਕੰਮ ਗੁਰੂ ਘਰ ਦੀਆ ਕਮੇਟੀਆ ਦਾ ਹੈ, ਸਮੇ ਸਮੇ ਤੇ ਗੋਰਮਿੰਟ ਦੇ ਵੱਖ ਵੱਖ ਮਹਿਕਮਿਆ ਨਾਲ ਮੀਟਿੰਗਾਂ ਕਰਕੇ, ਸੈਮੀਨਰ ਕਰਵਾਕੇ ਸਿੱਖਾ ਦੀ ਹੋਂਦ ਵਾਰੇ, ਹਾਂਗਕਾਂਗ ਵਿੱਚ ਸਿੱਖਾਂ ਦੇ ਯੋਗਦਾਨ ਵਾਰੇ ਚਾਨਣਾ ਪਾਵੇ ਤਾਂ ਜੋ ਇਥੋ ਦੀ ਆਮ ਪਬਲਿਕ ਨੂੰ ਪਤਾ ਚੱਲੇ ਸਾਡੇ ਧਰਮ ਵਾਰੇ ਅਤੇ ਸਿੱਖਾਂ ਦੇ ਹਾਂਗਕਾਂਗ ਵਿੱਚ ਯੋਗਦਾਨ ਵਾਰੇ" ਬਿੱਕਰ ਮਾਸਟਰ ਨੇ ਗੰਭੀਰਤਾ ਨਾਲ ਸਮਝਾਉਦਿਆ ਕਿਹਾ।
"ਇਹਨਾ ਕੀ ਸੁਆਹ ਕਰਨੀਆ ਇਹ ਗੱਲਾਂ, ਇਹਨਾ ਦਾ ਆਪਣਾ ਕਾਟੋ ਕਲੇਸ ਨਹੀਂ ਸੂਤ ਆਉਦਾ, ਇੱਕ ਆਉਦਾ ਪਾਠ ਘਟਾ ਦਿੰਦਾ, ਦੂਜਾ ਆਉਦਾ ਪਾਠ ਵਧਾ ਦਿੰਦਾ। ਇੱਕ ਦੋ ਬੰਦਿਆ ਨੂੰ ਛੱਡ ਬਾਕੀ ਸਾਰਿਆ ਦਾ ਜੋਰ ਇਸੇ ਕੰਮ ਤੇ ਹੀ ਲੱਗਾ ਹੋਇਆ, ਬਾਹਰਲੇ ਮਸਲੇ ਨਹੀਂ ਇਹਨਾ ਨੂੰ ਨਜਰ ਆਉਦੇ"।ਨਵਾਂ ਨਵਾਂ ਸਿੰਘ ਸਜਿਆ ਹਿੰਮਤਪੁਰੇ ਵਾਲਾ ਜੀਤ ਵੀ ਥੋੜੀ ਤਲਖੀ ਨਾਲ ਬੋਲਿਆ।
"ਨਹੀਂ ਜੀਤ ਸਿਆ ਐਸੀ ਕੋਈ ਗੱਲ ਨਹੀਂ ਕਮੇਟੀਆ ਆਪਣੀਆ ਜਿੰਮੇਵਾਰੀਆ ਨਿਭਾ ਰਹੀਆ ਹਨ" ਬਿੱਕਰ ਮਾਸਟਰ ਬੜੇ ਠਰੰਮੇ ਨਾਲ ਬੋਲਿਆ।
"ਮਾਸਟਰ ਜੀ ਮੈਂ ਇਸ ਗੱਲ ਤੇ ਜੀਤ ਨਾਲ ਸਹਿਮਤ ਹਾਂ, ਗਰੰਥੀ ਸਹਿਬ ਨੂੰ ਇਹ ਗਰੰਥੀ ਤਾਂ ਰਹਿਣ ਹੀ ਦਿੰਦੇ, ਨੌਕਰ ਬਣਾ ਕੇ ਰੱਖਦੇ ਆ, ਅਸੀਂ ਜੰਮੇ ਮਰੇ, ਖੁਸ਼ੀ ਗਮੀ ਦੀ ਅਰਦਾਸ ਵੀ ਇਸੇ ਤੋ ਕਰਵਾਉਣੀ ਹੈ, ਗਰੰਥੀ ਸਹਿਬ ਦੀ ਮਹਾਨਤਾ ਘਟਾ ਰਹੇ ਨੇ ਇਹ ਲੋਕ" ਮੱਦੋ ਵਾਲਾ ਬੰਤ ਵੀ ਆਪਣੀ ਭੜਾਸ ਕੱਢ ਗਿਆ।
"ਦੇਖੋ ਮੇਰੀ ਗੱਲ ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਸੁਣੋ, ਐਥੇ ਬੈਠ ਕੇ ਤਾਸ਼ ਕੁਟ ਲੀ, ਗੱਪਾਂ ਮਾਰਲੀਆਂ, ਦਸਤਾਰਾਂ ਸਜਾ ਕੇ ਹਰ ਐਤਵਾਰ ਗੁਰੂ ਘਰ ਜਾਇਆ ਕਰੋ, ਨਾਲੇ ਗੁਰੁ ਦੇ ਵਚਨ ਸੁਣੋਗੇ, ਨਾਲੇ ਦੋ ਚੰਗੀਆਂ ਗੱਲਾਂ ਪੱਲੇ ਬੰਨ ਲਿਆਓਗੇ। ਤੁਹਾਡੀ ਪਹਿਚਾਣ ਆਪੇ ਬਣ ਜਾਵੇਗੀ। ਕਦੇ ਕਿਸੇ ਮੰਦਾ ਚੰਗਾ ਨਹੀਂ ਬੋਲੀਦਾ, ਜੇਕਰ ਤੁਸੀਂ ਆਪ ਚੰਗੇ ਹੋ ਗਏ ਤਾਂ ਸਾਰੀ ਦੁਨੀਆਂ ਚੰਗੀ ਹੋ ਜਾਵੇਗੀ" ਇੰਨਾ ਕੁ ਕਹਿੰਦੇ ਹੋਏ ਬਿੱਕਰ ਮਾਸਟਰ ਨੇ ਤਹਿ ਕੀਤਾ ਅਖਬਾਰ ਘੁਟ ਕੇ ਹੱਥ ਵਿੱਚ ਫੜ ਲਿਆ ਅਤੇ ਕਿਸੇ ਸੋਚ ਵਿੱਚ ਤੁਰ ਪਿਆ।ਸਾਰੇ ਜਣੇ ਗੰਭੀਰ ਚਿਹਰੇ ਲੈ ਉਹਦੇ ਮਗਰ ਚੁੱਪ ਚਾਪ ਉਠ ਕੇ ਟੁਰ ਪਏ।
ਅਗਲੇ ਦਿਨ ਸਵੇਰੇ ਮੈਂ ਬੱਸ ਵਿੱਚ ਜਾਂਦੇ ਨੇ ਦੇਖਿਆ, ਚਾਰੇ ਜਣੇ ਟਿਪ ਟਾਪ ਪੱਗਾਂ ਬੰਨ ਕੇ ਗੁਰੂ ਘਰ ਜਾਣ ਵਾਲੀ ਬੱਸ ਦੀ ਉਡੀਕ ਕਰ ਰਹੇ ਸਨ। ਉਹਨਾ ਦੇ ਚੇਹਰਿਆ ਦੇ ਹਾਵ ਭਾਵ ਅਤੇ ਅੱਖਾਂ ਦੀ ਲਾਲੀ ਦੇਖ ਕੇ ਇੰਝ ਲੱਗਿਆ ਜਿਵੇਂ ਸਾਰੀ ਰਾਤ ਉਹਨਾ ਨੇ ਆਪਣੀ ਪਹਿਚਾਣ ਵਾਰੇ ਸੋਚਦਿਆ ਅੱਖਾਂ 'ਚ' ਗੁਜਾਰ ਦਿੱਤੀ ਹੋਵੇ।
ਚਲਦਾ…………..

Home | Terms & conditions | Advertisement | ਜਰੂਰੀ ਸੂਚਨਾਂ |  Poohla Inc. © Punjabi Chetna. All Rights Reserved
Managed by HongKongIndians.com